Вечны Зніч
Бацька прыйшоў. -- На парозе прысеў, -- З працы нібыта вярнуўся дахаты. -- – Што ж ты адрокся, сынок, як і ўсе? -- Што ж не адведаеш таты? -- – Помніш, -- Маленькім хапаўся за руль, -- Сынку, -- Бялявы, як сонейка... -- I не схапіцца за -- «Тата, даруй!..», -- Як за саломінку... -- Дзе ж тваё поле -- І жаўранкі дзе? -- Крыж, ды півоні, ды месячык... -- Выйсці на волю -- Хацеў да людзей – -- Дротам завязаны веснічкі. -- Скрып калаўрота ў калодзеж упаў. -- Кружаць над возерам чайкі. -- Вецер з веранды выдзьмухвае пах -- Бацькавай -- Чорнай -- Фуфайкі...
Medium?1358950538
выдавецтва:
Выдавецтва ЦК КПБ
месца выхаду:
Мінск
год выхаду:
1990
колькасць старонак:
48
Copyright:
© 1990 by Міхась Скобла
Апісанне ўзятае з сайту Беларускай Інтэрнэт-Бібліятэкі Kamunikat.org
Хочуць прачытаць
0
Не здолелі дачытаць
0
Не чыталі, але асуджаюць
0
0
Адзнака крытыкаў 0
0
Адзнака чытачоў 0
Водгукаў няма
Зарэгіструйцеся ці ўвайдзіце, каб пакідаць водгукi і ставіць адзнакі
Дадайце кнігу, каб дапамагчы нам зрабіць самы лепшы каталог літаратуры ў байнэце