Тэгi

Я вельмі люблю чытаць антраполагаў – здаецца, за апошні год прачытаў кніжак па антрапалогіі больш, чым якіх-небудзь іншых. Сапраўдныя антраполагі заўсёды разглядаюць чалавека з пэўнай дыстанцыі – і часта гэта адбываецца так, быццам самі яны людзьмі не з’яўляюцца. Такія тэксты заўсёды выклікаюць нешта накшталт здзіўлення, таму што знаёмыя прадметы робяцца нечым нязвыклым, а чалавек на тонкую і няўлоўную секунду раптам ператвараецца ў нейкую дзіўную і непрыемную істоту. Менавіта такой кніжкай "вышэйшага антрапалагічнага гатунку" з’яўляецца «Нарысы камунальнага побыту», напісаная выдатным расійскім даследчыкам-антраполагам» Іллём Уцехіным

Максім Нікітка-Міровіч

апошнiя водгукi

Асабіста пасля знаёмства з кнігай узнікла жаданне завесці спецыяльны дыялектны слоўнік. Мова проста выкшталцоная. Моцна ўражаны "Выспамі".

Аповесць "Удог" - першы квіток у цікавы і незвычайны свет мастацтва слова Аўтара. Здзівіла ў першую чаргу мова і стыль. Перачытваць і разважаць.

Прачытаў пасля артыкула Ціхана Ч. на "свабодзе", застаўся ў захапленні. "Палкоўніку ніхто не піша", але пра рыбу :)

усе водгукi